ARCHIWUM

Kliniczna diagnoza neuropsychologiczna dziecka

OPIS SZKOLENIA

Oferowane szkolenie zawiera prezentację procesu pediatrycznej diagnozy neuropsychologicznej, metod wykorzystywanych do oceny wybranych funkcji poznawczych dziecka: pamięci, uczenia się, uwagi, funkcji wykonawczych, funkcji językowych, myślenia, spostrzegania, jak również technik rehabilitacji neuropsychologicznej dziecka. Program obejmuje neuropsychologiczną charakterystykę wybranych grup pacjentów, wzbogaconą opisami przypadków: dzieci z zaburzeniami rozwojowymi – ADHD, dysleksją rozwojową, autyzmem, zespołem Aspergera, pacjentów po urazach czaszkowo-mózgowych, procesach rozrostowych o.u.n., z zaburzeniami naczyniowymi.

OSOBA PROWADZĄCA

Prof. nad. dr hab. n. hum. Aneta Rita Borkowska, psycholog, specjalista neuropsychologii rozwojowej, pracownik naukowo- dydaktyczny w Zakładzie Psychologii Klinicznej i Neuropsychologii Uniwersytetu Marii  Curie-Skłodowskiej w Lublinie, autorka licznych publikacji naukowych z dziedziny neuropsychologii klinicznej dziecka, psycholog praktyk zajmujący się na co dzień diagnozą neuropsychologiczną dzieci z zaburzeniami rozwojowymi.

ORGANIZATOR SZKOLENIA

Krakowski Ośrodek Psychoterapii i Psychologii Klinicznej „INTEGRITY”

Gabinet Neuropsychologiczno-Logopedyczny Bogusława Bober-Płonka

FORMA ZAJĘĆ I HARMONOGRAM SPOTKAŃ

Zajęcia prowadzone są w formie: wykładów, pracy warsztatowej oraz analizy przypadków klinicznych. Obejmują dwa spotkania weekendowe po 25 godzin wykładowych.

 

 

SZCZEGÓŁOWY PROGRAM SZKOLENIA

Blok I: Wprowadzenie w zagadnienia neuropsychologii dziecka

1.Anatomia funkcjonalna mózgowia, struktury pnia mózgu, międzymózgowia, struktury podkorowe, bruzdy i zakręty na powierzchni grzbietowo-bocznej, przyśrodkowej i podstawnej, połączenia i ich znaczenia dla funkcjonowania organizmu, mózgowie jako konektom, zintegrowania i specjalizacja funkcjonalna, w tym lateralizacja funkcji w mózgu

2.Znaczenie funkcjonalne głównych neuroprzekaźników.

3.Rozwój mózgowia w ontogenezie:

  • procesy kształtowania się prawidłowego rozwoju mózgowia
  • czynniki modyfikujące i zniekształcające rozwój w okresie prenatalnym, okołoporodowym i postnatalnym
  • mechanizmy powstawania patologii rozwojowej i nabytej w wieku rozwojowym

4.Plastyczność mózgu dziecka i jej znaczenie

5.Charakterystyka neuropsychologiczna zaburzeń neurorozwojowych np. ADHD, autyzm, dysleksja rozwojowa, SLI, FASD oraz skutków nabytych uszkodzeń mózgu u dzieci: urazy czaszkowo-mózgowe, zakażenia, guzy mózgu, wodogłowie.

6.Zadania neuropsychologa w kontakcie z dzieckiem z patologią OUN

Blok II: Diagnoza i rehabilitacja neuropsychologiczna dzieci z patologią OUN

1.Schemat badania neuropsychologicznego dziecka w ujęciu aktuarialnym i eksperymentalno – klinicznym, znaczenie i funkcje diagnozy neuropsychologicznej w zależności od etiologii i mechanizmów patologii mózgu.

2.Omówienie i prezentacja szczegółowa różnych metod neuropsychologicznych wykorzystywanych w diagnozie neuropsychologicznej dziecka służących do oceny: pamięci, funkcji wykonawczych, uwagi, praksji, gnozji, funkcji językowych i motorycznych

3.Analiza przykładowych wyników badań dzieci (w tym omówienie trudności diagnostycznych w przypadkach dzieci – klientów słuchaczy szkolenia)

4.Podstawy planowania rehabilitacji neuropsychologicznej dziecka

 

 

Terapia koherencji

Michał Jasiński
– psycholog, psychoterapeuta w terapii indywidualnej, par i rodzin, doktorant Universitat de Barcelona.

Pracuje w Międzynarodowym Centrum Psychoterapii Hestia, gdzie jest członkiem wielojęzycznego zespołu psychologów i psychiatrów. Specjalizuje się w nurcie psychoterapii konstruktywistycznej, silnie reprezentowanej na świecie przez ośrodek barceloński. Ukończył studia specjalistyczne z psychoterapii konstruktywistycznej na Universitat de Barcelona, studia podyplomowe z badań nad poznaniem i zachowaniem na tej samej uczelni, a także studia podyplomowe z krótkoterminowej terapii strategicznej na Universitat de Girona oraz kurs terapii narracyjnej w londyńskim Institute of Narrative Therapy. Jest wykładowcą stowarzyszonym Coherence Psychology Institute. Prowadzi szkolenia z terapii koherencji m.in. w Polsce, Hiszpanii i Czechach.

 

Tematyka szkolenia:

Terapia koherencji (Coherence therapy) jest stosunkowo nowym, bo zdefiniowanym w latach 90-tych i rozwijanym intensywnie w ostatnich dwóch dekadach, podejściem doświadczeniowym bazującym na założeniach epistemologii konstruktywistycznej. Jego twórcy, Bruce Ecker i Laurel Hulley, postawili sobie za cel stworzenie terapii jednocześnie zorientowanej na głębię i krótkoterminowej. Dokonali tego dzięki analizie setek sesji, w których nastąpiły zmiany przełomowe dla całego procesu terapeutycznego – zmiany, dzięki którym symptomy ustąpiły, a klienci odczuli wyraźną poprawę swojego stanu.

 Centralnym założeniem terapii koherencji jest koncepcja spójności symptomu z nieświadomymi, adaptacyjnymi konstrukcjami rzeczywistości, które wymagają jego występowania. Terapeuta prowadzi klienta do doświadczeniowego odkrycia wspomnianych nieświadomych konstrukcji i zintegrowania ich na poziomie świadomym. Następnie owe konstrukcje zmieniane są wspólnie tak, by symptom stracił rację bytu w ramach subiektywnej struktury rzeczywistości klienta. Ecker i Hulley, poza doświadczeniem klinicznym, opierają się również na naturalnym dla naszego mózgu procesie rekonsolidacji pamięci, dzięki któremu nieuświadomione dotychczas konstrukcje zostają trwale zmienione, co przyczynia się do ustąpienia symptomów.

 W trakcie warsztatu przedstawione zostaną założenia teoretyczne terapii koherencji wraz z cechami wspólnymi współczesnych podejść konstruktywistycznychZasadnicza część spotkania będzie miała jednak charakter stricte praktyczny. Uczestnicy dowiedzą się, jak doprowadzić do głębokiej, trwałej zmiany terapeutycznej pozwalającej na ustąpienie symptomu poprzez zmianę konstrukcji leżących u jego podstaw.

 W ramach części praktycznej warsztatu poruszone zostaną następujące zagadnienia: 

  1. Specyfika relacji terapeutycznej w terapii koherencji.
  2. Fazy procesu terapeutycznego. Mapa, wskazówki i pułapki.
  3. Metodyka pracy doświadczeniowej zgodnej z zasadą koherencji – strategie i techniki pozwalające na dotarcie do nieświadomych, adaptacyjnych konstrukcji i ich trwałą zmianę bez przeciwdziałania symptomowi. Jak sprawić, by klient przeżywał opisywaną rzeczywistość, a nie jedynie o niej mówił?
  4. Zmiana transformatywna i rekonsolidacja pamięci – jak w kluczowym momencie terapii doprowadzić do ustąpienia symptomu i zapewnić trwałość tej zmiany?

W trakcie warsztatu przeanalizujemy również przypadki klientów prezentujących różne objawy, obejrzymy też obszerne fragmenty wideo z sesji terapeutycznej przeprowadzonej przez Bruce’a Eckera i dogłębnie ją przeanalizujemy. Sporo miejsca poświęcimy także na ćwiczenia praktyczne, m.in. role-playing i pracę w małych grupach.

 Celem warsztatu jest zapoznanie Państwa z teorią i praktyką terapii koherencji na poziomie, który pozwoli Państwu używać przynajmniej część z proponowanych metod we własnej praktyce terapeutycznej.

 Proponowana bibliografia:

  • Jasiński, M. (2014). Terapia koherencji jako synteza wniosków z konstruktywistycznej praktyki klinicznej i odkryć neuronauki.Psychoterapia, 4(171), 13-24. 

Artykuły w języku angielskim, dostępne on-line:

  • Toomey, B. & Ecker,B. (2007).Of neurons and knowings: Constructivism, coherence psychology, and their neurodynamic substrates.Journal of Constructivist Psychology, 20 (3), 201–245.
  • Ecker, B. & Toomey, B.(2008). Depotentiation of symptom-producing implicit memory in Coherence Therapy.Journal of. Constructivist. Psychology, 21(2), 87–150.
  • Toomey, B. & Ecker, B. (2009). Competing visions of the implications of neuroscience for psychotherapy.Journal of Constructivist Psychology, 22(4), 95–140.
  • Sibson, P. & Ticic, R. (2014). Remembering in order to forget.Therapy Today, 25(2), 26-29.
  • oraz inne artykuły i studia przypadków dostępne bezpłatnie na stronie Coherence Psychology Institute.

Brak możliwości komentowania